«Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά...»
Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και ως Βοδινιώτης, θα ήθελα να αποδώσω έναν μικρό φόρο τιμής, απλά γνωστοποιόντας την ιστορία τους, σε τρεις Αρτινούς στρατιώτες που έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη του Βοδίνου, την πρώτη μάχη που δόθηκε στη βόρεια Ήπειρο, ένα μήνα μετα το «ΟΧΙ», στις 28 Νοέμβρη του 1940.
Στο στρατιώτη του 6ου λόχου, Γραβιά Στέφανο του Χρήστου, από το χωριό Σγάρα Καταρράκτη Άρτας.Στο στρατιώτη του 6ου λόχου, Μπουραντά Ιωάννη του Ευαγγέλου, από το χωριό Κομπότι Άρτας.Στο στρατιώτη του 6ου λόχου, Στάμο Χρήστο του Γεωργίου, από το χωριό Άγναντα Άρτας.
Ο στρατιώτης Κίτσιος Γεώργιος του ΙΙΙ/40 Τάγματος, από το χωριό Καλόβατος Άρτας, θυμάται τη μάχη στο Βοδίνο και σημειώνει: «την άλλη μέρα, ακούμε κάτι πυροβολισμούς κάτω που ήταν το 2ο Τάγμα που είχε προχωρήσει μπροστά. Ήταν σε κάτι χωράφια. Εκεί σ' αυτά τα χωριά τα χωράφια τα έχουν όλα κλειστά, όπως είναι το κλούρι στην εκκλησιά, όλα κλειστά με πέτρες και στις γωνίες έχουν τρύπες να φεύγει το νερό. Εκεί μέσα ήταν τρυπωμένοι οι Ιταλοί, οι δικοί μας προχώραγαν χωρίς να τους πάρουν χαμπάρι. Τους φώναζαν οι χωριάτες:
– Μην προχωράτε, οι Ιταλοί είναι απέκια και θα σας πιάσουν.
– Προχωρείτε, έλεγε ο αξιωματικός και καβάλαγε ένα άλογο ψαρί, ένα άλογο παρδαλό. Πετάγονται απάνω οι Ιταλοί τους βάζουν με τα πολυβόλα και σκοτώνονται τρείς δικοί μας και τραυματίστηκαν πολλοί».
Στο χωριό Βοδίνο στην εκκλησια της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται ο τάφος/μνημείο των τριών φαντάρων και λίγο πιο κάτω η πλατεία Ηρώων που είναι επίσης αφιερωμένη σε εκείνους. Όποιος θέλει να διαβάσει το ιστορικό της μάχης δεν έχει παρά να googlάρει «Η Μάχη του Βοδίνου».
